Akdeniz Defnesi

Güneş tanrısı Apollon, kendisi küçük ama öfkesi büyük olan aşk tanrısı Eros’a okçuluğu hakkında aşağı yukarı şunları demiş arkadaşlar: “Sen yaramaz çocuk, oklarınla en fazla aşkı alevlendirebilirsin ama ben oklarımla sayısız canavarları yendim”.

Eros öfkeyle hemen bir altın, bir de kurşun uçlu ok hazırlamış. Altın ok kalbine saplanan kişiyi sonsuza dek aşık ederken, kurşun ok ise sonsuza dek nefret etmesini sağlıyormuş. Eros böylece altın okunu Apollon’a fırlatırken, kurşun okunu ise ırmak tanrısı Peneus’un güzel kızı Daphne’ye atıvermiş. Böylece Daphne nefretle Apollon’dan kaçmaya, Apollon ise aşk içinde onu kovalamaya başlamış. Apollon sonunda yetişip kızı kucaklayıvermiş ama ne görsün, kollarının arasında bir kız değil, bir ağaç var: Defne ağacı. Zavallı Daphne babası Peneus’a yalvarınca babası kızı kurtarmak için bu ağaca dönüştürüvermiş meğer.

Akdeniz defnesi (Laurus nobilis)’nden söz etmeye güzel bir hikayeyle başladık, şimdi de ağacı tanımaya devam edelim kısaca.

Her dem yeşil bir doğu Akdeniz ağacı olan defne, sarı çiçekleri ve hoş kokulu yapraklarıyla Türkiye’nin önemli tarımsal ihraç ürünlerindendir. Türkiye dünyadaki defne üretiminin % 80’ini karşılıyor çünkü ülkemizde yetişen defnelerin yaprak kalitesi daha yüksek. Bu yapraklar çeşitli yemeklere lezzet katarken, meyvelerinden çıkarılan defne yağından ise cildi nemlendiren nefis kokulu bir sabun elde edilir.

Ağacın erkeği ve dişisi ayrı bireylerdir, dolayısıyla üretimi yapılabilmesi için her iki türün de bir arada bulunması gerekiyor. Defne, süs ağacı ve hatta saksıda iç mekan süs bitkisi olarak da kullanılıyor. Yavaş büyüyen defne ağacı yaklaşık 12 metreye kadar uzayabiliyor.

Defne, drenajı iyi olan kuru ya da az nemli toprakları seviyor, yarı gölgede de yetişebiliyor. Güçlü rüzgarlara dayanan defne denize yakın yerlerde ise yeterince gelişemiyor.

Hikayeyi şimdi bitirebiliriz... Apollon sonunda Daphne’yi elde edemeyince şöyle diyivermiş: “Madem ki benim olmadın güzel kız, o zaman hep yeşil kalan yaprakların sonsuza dek başımı süslesin. Çaldığım lir ve attığım okların sapı senin odunundan olsun.” Defne yapraklarının gerçekten de kurusalar da asla çürümediğini biliyor muydunuz?...