Pırasa

Bugünkü bitkimiz de soğan ailesi (Alliaceae) nden geliyor. Pırasa (Allium porrum) ya da bahçe pırasası genellikle yaprakları için yetiştirilen ve çiçeklenip tohuma durmadan toplanan iki yıllık bir bitkidir. Pişmiş olarak tüketilebildiği gibi bazı ülkelerde çiğ olarak da yenebilir. Zeytinyağlısını hepimiz biliriz, peki pırasalı böreğini hiç yediniz mi bilmiyorum ama oldukça lezzetlidir.

Pırasanın ilk yabani türünü (Allium ampeloprasum) , haşhaş çiçeği (opium) gibi uyuşturucu bir madde olan “lactucarium” içerdiği için, Romalılar kolay uyku verdiği için yemeklerinin sonunda yerlermiş. Hatta pırasanın yemeklerden önce mi yoksa sonra mı yenmesi gerektiği antik Yunan bilimcileri arasında bir tartışma konusu haline gelmiş. Mısırda pırasa ayrıca iştah açıcı ve afrodizyak özellikleri için de tüketilmiş. Pırasa antiseptik özellikleri olan, dolaşım sistemi için sarımsak gibi faydalı bir bitki. Soğan suyunun böcek sokmalarından koruduğunu söylemiştik, pırasanın yumrusunun püresi ise böcekler soktuktan sonra acıyı ve ağrıyı dindirmeye yarıyormuş. Bir de unutmadan köpekler için oldukça zehirli bir bitki olduğunu söyleyelim. Pırasanın yetiştirebileceğiniz pek çok alt türü bulunuyor.

Tohumdan üretebilir ve fidelerini Nisan gibi sebze bahçenize şaşırtabilirsiniz. Pırasa toprak konusunda seçici değil, hatta killi topraklarda da yetişebiliyor ama nemli ve bol güneş alan toprakları özellikle seviyor. Fakat pırasayı asla fasulyelerinizle ya da yonca ile bir arada ekmeyin, birbirlerini kötü etkiliyorlarmış. Öte yandan pırasa ve hızlı büyüyen marul bir arada pek mutlu bir ikili olabiliyorlarmış.