Barut Ağacı
(Frangula alnus)
Barut ağacı ya da Frangula alnus, "erkek akdiken" adıyla da bilinen, ortalama 5 metreye kadar ağır büyüyen çalı tipinde bir bitki türüdür. Olgunlaştıkça kırmızıdan morumsu siyaha dönüşen meyveleri bulunur. Kuzey yarımküreye özgü olan bu bitki, Türkiye’nin Kuzey Anadolu dağlık bölgelerindeki nemli ormanlarda; sakallı kızılağaç, doğu kayını ve adi gürgen ile bir arada görülür.
Yetişme Koşulları:
Çiçeklerini Mayıs ayında açmaya başlar ve Ekim’den itibaren tohumlarını olgunlaştırır. Yarı gölge ve ıslak toprak sever. Soğuğa ve neme karşı dayanıklıdır, bu nedenle bataklık ve fundalıklarda sıkça rastlanır. Ancak şiddetli rüzgarlara ve kuraklığa dayanamaz.
Bu ağaca boşuna "Barut Ağacı" denmemiştir. Kabuğu, kerestesi ve meyveleri ilaç ve boya sanayinde kullanılmasının yanı sıra; odunundan elde edilen yüksek kaliteli kömür, barut yapımında ve mangal kömürü üretiminde kullanılır.
Arıcılık için ideal bir bitkidir; kuşları ve ev arılarını kendisine çeker. Tohum ve çelikle üretilebilir, kolay çimlenen bir ağaçtır. Bahçelerde kullanılan dekoratif alt türleri de mevcuttur.
Ortaçağ inanışlarına göre barut ağacı oldukça mistik bir yere sahiptir:
- Mahkeme Tılsımı: Eskiden cebinizde birkaç barut ağacı yaprağı taşırsanız, mahkemelerde davanın sizin lehinize sonuçlanacağına inanılırmış.
- Büyü Kalkanı: Ağacın bir dalını kapınızın üzerine asarsanız, evinize büyünün etki etmeyeceği düşünülürmüş.
- Cadıların Dostu: Büyünün kaynağı olan cadıların da sevdiği bir bitkiymiş; onunla korunduklarına ve şans getirdiğine inanırlarmış.
Hem barut gibi patlayıcı bir maddenin hammaddesi olup hem de büyülere karşı koruduğuna inanılan bu ilginç ağacı bakalım siz de sevecek misiniz?