Pelin Otu
(Artemisia absinthium)
Pelin Otu (Artemisia absinthium), Akdeniz yöresine özgü, kokulu ve oldukça acı tada sahip çok yıllık bir bitkidir. Anadolu topraklarında yol kenarlarında ve kurak arazilerde sıkça rastlanır. Eskiden savaşlarda askerlere moral yükseltici olarak verilirdi.
Edebiyat: Shakespeare'in "Romeo ve Jülyet"inde, sütannenin Jülyet'i sütten kesmek için göğsüne acı pelin otu sürdüğü anlatılır.
Mitoloji: Adını iffetli av tanrıçası Artemis'ten alır. Ancak Rönesans ile birlikte bu imge değişmiş, dolunaylı gecelerde yapılan ayinlerde "içine tanrıça girsin diye" pelin otu tüketilmiştir.
İnançlar: Sibirya şamanları kötü ruhları kovmak için pelin otu yakarlar. Hristiyan mitolojisinde ise cennetten kovulan şeytanın (yılanın) süründüğü yerlerde bittiğine inanılır.
Pelin otunun asıl şöhreti, Absent (Absinthe) içkisinin ana maddesi olmasından gelir. (İngilizce "Wormwood"dan türeyen Vermut içkisinde de kullanılır).
İçeriğindeki "Thujone" maddesi yüksek dozda halüsinasyonlara, epilepsi benzeri nöbetlere ve böbrek iflasına yol açabilir. 19. yüzyıl Fransız bohem sanatçıları, "Yeşil Peri" dedikleri bu içkiyle ilham ararken çoğu zaman deliliğin sınırlarında dolaşmışlardır.
*Not: ABD'de 2007'ye kadar yasaktı. Yasağın kalkmasıyla George W. Bush arasında bir bağlantı var mı, kim bilir? :)
Tıpkı rakı gibi kendine has bir ritüeli vardır:
- Özel bardağa 30 ml kadar absent konur.
- Üzerine delikli "Absent Kaşığı" yerleştirilir.
- Kaşığın üzerine, bitkinin acılığını kırmak için bir küp şeker konur. (Bazen bu şeker yakılarak karamelize edilir).
- Buzlu soğuk su, şekerin üzerinden yavaşça dökülerek eritilir.
- Suyla buluşan içki, o meşhur buğulu yeşil rengini alır.