Yaban Havucu
(Pastinaca sativa)
Maydanozgiller ailesinden, Avrasya kökenli, ilk yılında oluşturduğu lezzetli yumrusu için yetiştirilen bir bitkidir. Havuca benzer ama rengi soluktur ve tadı çok daha şekerlidir.
Daha önce Baldıran zehirlenmelerini anlatırken bahsetmiştim, tekrar etmekte fayda var:
- Ölümcül Karışıklık: Yaban havucunun yaprakları maydanoza, kökü ise baldıranın köküne çok benzer. Doğadan toplarken yapılan bu hata ölümcül olabilir. Baldıranı ayırt edemiyorsanız, asla toplamayın!
- Deri Yanığı: Bitkinin yenmeyen yeşil kısımları (sap ve yapraklar), tıpkı ısırgan gibi temas halinde deride batma ve yanma hissi oluşturur. Çıplak elle dokunulmamalıdır.
Latince adı "yiyecek" anlamına gelen Pastus'tan türetilmiştir. İngilizler ona Maydanoz (Parsley) ve Şalgam (Turnip) karışımı bir isim olan "Parsnip" demiştir.
Şeker kamışı bilinmezken, antik çağlarda yemekleri tatlandırmak için bu tatlı kök kullanılırdı. Romalılar onu bir afrodizyak olarak görürdü. Amerika'ya ilk yerleşenler tarafından götürülmüş ancak 19. yüzyılda patatesin yükselişiyle şöhretini kaybetmiştir.
Yumrularını rahatça büyütebilmesi için kumlu ve derin toprakları sever.
Lezzet Sırrı: Toprağın ısısı ne kadar düşük olursa, yaban havucunun içindeki nişasta şekere dönüşür ve tadı o kadar tatlı olur. Bu yüzden sıcak iklimlerde (örneğin tropiklerde) o eşsiz tadı yakalamak zordur.
